Garrulus glandarius | |
---|---|
Denominacions populars | |
Gai, Gayo [1]
| |
Estau de conservación | |
Clasificación cientifica | |
Animalia | |
Filo:
|
Chordata |
Aves | |
Passeriformes | |
Corvidae | |
Garrulus glandarius | |
G. glandarius | |
Descripción | |
Distribución cheografica | |
Distribución d'o Gai. |
O gai [1] [2] u gayo[3] (Garrulus glandarius (L., 1758)) ye un muixón de mida meyana, d'entre 30 y 35 cm de lonchitut, con alas curtas y arrondoladas que no gosan a exceder os 60 cm d'amplaria. Como toz os corvidos s'alimenta d'animals chicoz, glans, lulos y altras fruitas, de manera omnivora. Ye un habitant caracteristico d'as selvas caducifolias.
Se conoixe rapidament per as suyas caracteristicas colors marronosas u naranchencas en o cuerpo, con franchas blancas en as alas que se centellan caracteristicament a distancia cuan l'animal fui per entre la vechetación, mientres emite o suyo caracteristico canto que li ha dau o suyo nombre en aragonés; "gaik", que puet repetir-se y ye siempre estrident. As singulars tacas azuls que tien en as alas nomás son visibles cuan l'animal ye posau en as brancas, y son una d'as partis clau d'a suya identificación.
O gai ye un muixón imitador, isto quier decir que emplega tiempos d'a suya vida en aprener os cantos d'altras aves d'o suyo ambient y finalment las emplega ta trafulcar-las y fer-las fuera d'o suyo territorio, fendo a sobén que istas creigan que lo territorio ye ocupau per altros animals d'a suya propia especie. Ista conducta ye singularment important con o canto de bellas rapinyadoras nocturnas, que en establir-se en lo suyo territorio, podrían significar un periglo pa lo chicot corvido.